Biharko kondairak;

Fedegabea zen, ez zuen iada ikasitakoan sinisten.

"Zergatik sinismen behar hau ordea? Nire barrumbeetako zein zokoti datorkit sinistu nahi hau? Sinistu nahi dut eta hala ere... hala ere." - dio Mesiusek bere buruari goizeko lehen errezua entzuten duen artean - "Inbidia diet" dio besteei begira, guztiak begiak itxirik dituzte eta errezua murmuriatzen dute mantra luze baten antzera, ia hipnotikoki "bene benetan inbidia diet, badirudi hain garbi ikusten dutela mundua, hain zihur daude heuren kausaren zuzentasunaz,... ba al da zuzen edo okerrik? Zein da nire zioa? ... zerbaitek ukituko banindu sikira, norbaitek hartu eta gidatuko banindu..."

Samina da Mesiusengan, bere buruarekikoa, gorroto du hain luze sinismen eta superstizioetan galdurik egon izana baina faltan bota du jainkoaren laguntza, "Hala nahi du jainkoak..." "Jainkoaren sormena da..." "Jainkoak gidatuko gaitu Ktesifona..." erantzun programatu horiek hain dira erosoak, hain zuri eta utsalak, faltsuak, zikinak, ustelak... Erabilgarriak dira hala ere, unibertsoko plazeborik eraginkorrena dugu erlijioa, alprojaren koalitate hobeenak azaleratzen dituena "Zertarako?" .

Errezua bukatu da kaperan, ''goizeko'' txandakoak beren postuetan dira iada, egun berria hasi da, eguzkirik gabeko beste egun bat, aurreko egun guztien antzeko egun bat; Aurreko guztien antzekoa? Agian ez...

Zabaldu Bildu.net | del.icio.us

Erantzun bat idatzi